Othman Oufkir
 

Mijn naam is Othman, in maart 2017 ben ik begonnen bij Ingenieurs-op-Zuid (IOZ). Ik ben hier terechtgekomen via een goede vriend van mij met wie ik op de hogeschool heb gezeten, die weer bevriend is met Mustapha, mede-directeur IOZ, en die ik een beetje kende uit mijn studietijd.

Gezien mijn situatie en de weg die ik heb afgelegd had ik niet verwacht deze kans te krijgen.

Ik ben geboren in de Afrikaanderwijk in Rotterdam Zuid. Mijn ouders komen uit Marokko. Op school was ik een dagdromer, ik was creatief maar zat vaak meer in mijn hoofd dan in de realiteit. Gemotiveerd begon ik aan mijn studie Ruimtelijk Ordening en Planologie, maar in 2010 overleed mijn moeder. Ik wilde nog wel, maar de concentratie was er niet meer. Ik was afwezig tijdens de lessen. Je kunt je studie niet halen door je kunstmatig in te zetten, ik zat in een dip en heb daarom mijn studie in 2010 stil gezet.

In 2013 ben ik met een vergelijkbare, maar universitaire studie aan de slag gegaan. Deze studie heb ik ook niet afgerond, omdat ik het financieel niet redde. Een jaartje werken leek de juiste oplossing. Het begon met het assembleren van I-Phone’s, vervolgens in de tuinbouw, een tijdje grofvuil ophalen en daarna bezorgen bij de PostNL. Dit hele traject aan baantjes, dat anderhalf jaar duurde, heeft mij nederig gemaakt (en een ander perspectief gegeven over de term ‘laaggeschoold werk’). De kans om bij IOZ aan de slag te gaan heb ik met beide handen aangegrepen. De ervaringen van de afgelopen jaren hebben ervoor gezorgd dat ik mijn werk nu enorm waardeer.

Het is niet precies hetzelfde als wat ik tijdens mijn studie leerde. Bij mijn studie ging het om de wereld boven de grond. Ik zit nu onder het maaiveld, maar ik vind het echt leuk. Het concept waar IOZ mee werkt vormt je. Je wordt hier niet aan je handje vastgehouden. Je wordt meteen in het diepe gegooid, je moet zelf bij je collega’s te rade gaan en door ‘trial and error’ leer je in feite hoe het werkt. Als je dat aankan en je vind het leuk, dan pas je erbij.

“Wij als IOZ zijn een mix van verschillende culturen, maar we kijken niet naar de cultuur, we kijken naar de mens.”

IOZ is zo het ideale voorbeeld van een multiculturele organisatie, de samenleving in het klein. Ik voel me hier erg op mijn plek. Er is ruimte voor mij om te groeien en ik voel ook dat ik groei, als persoon en als professional. De organisatie zelf staat ook niet helemaal vast en ik kan en mag bijdragen aan de vorming daarvan. 

 
stijn van leeuwen
Stephan Schuurman
 

Hoi, ik ben Stephan Schuurman en werk sinds september 2016 bij Ingenieurs-op-Zuid. Hiervoor werkte ik bij een ander ingenieursbureau met ongeveer 1.000 medewerkers. Na 5 jaar vond ik het tijd voor wat anders, maar alle gesprekken via detacheringsbureaus leidden niet tot een nieuwe uitdaging. Op een dag had ik een gesprek met Stijn over Ingenieurs-op-Zuid en dacht ik: Zoiets gaafs als dit ga ik niet meer vinden!

In mijn vorige baan werkte ik in een team met een projectleider, nu ben ik meer aan het sturen. Toen was ik verantwoordelijk voor zeer specifieke dingen, nu ben ik meer verantwoordelijk voor het geheel. Dit maakt dat ik een uitdagende en gevarieerde positie heb.

Per 1 januari werk ik bij ICON Engineering, het nieuwe ingenieursbureau binnen Ondernemershuis-op-Zuid. ICON werkt met 3D software gekoppeld aan een database, waarin volledige fabrieken systematisch in een 3D model worden omgezet. Ikzelf houd me bezig met de sensoren en elektronica die komen kijken bij het proces, specifiek voor olie en gas. Als bedrijf leveren wij o.a. deze dienst aan bijvoorbeeld Gasunie.

Bij ICON is Erik de kartrekker. Daarnaast is hij jeugdvoorzitter bij Spartaan‘20, een voetbalclub die met zeer beperkte sponsoring toch net onder de landelijke top opereert. Door streng te selecteren en met veel doorzettingsvermogen behalen zij topniveau. Met deze manier van aanpakken is er een match met Ondernemershuis-op-Zuid. De visie van Ingenieurs-op-Zuid en Ondernemershuis-op-Zuid is inspirerend. Precies de uitdaging waar ik naar op zoek was!

Ik ontken niet dat vooroordelen je kunnen tegenwerken, maar laat je vooral niet in een hoekje stoppen. Als je achtergrond je tegenwerkt en dat je verwachtingen bevestigt helpt het niet hierbij stil te blijven staan. Dit is juist iets waarbij het belangrijk is positief ingesteld te blijven.

Wij zijn, in al onze diversiteit, een echt bedrijf dat vooruit wil. Geen sociaal project maar een vooruitstrevende onderneming. Onze diversiteit maakt dat je soms in dialoog moet om elkaar te begrijpen, maar aan het eind van de dag juist geeft dit extra motivatie. Iedereen hier bij het ondernemershuis is gedreven en wil zijn/haar kwaliteiten graag aan de buitenwereld laten zien.

Door mijn culturele achtergrond pas ik misschien minder in het verhaal, mijn afkomst heeft mij nooit nadelen opgeleverd. Wel heb ik moeten worstelen met dyslexie en heb ik een vriend, iets waarbij je ook de acceptatiemolen door moet. Hij is van Marokkaanse komaf, wat ervoor zorgt dat ik mij kan inleven in de verhalen van mijn collega’s. Ook merk ik dat hij soms last ondervindt van foute vooroordelen, maar hij heeft ingezien dat je juist optimistisch door moet gaan. Daarom is Harm, onze coach, voor het Ondernemershuis-op-Zuid zo belangrijk. Hij helpt de open cultuur in ons bedrijf heel erg en zorgt er voor dat we alles met elkaar kunnen bespreken.

 

 
stijn van leeuwen
Gözde Yigidim
 

Mijn naam is Gözde Yiğidim, ik werk sinds oktober 2016 bij Ingenieurs-op-Zuid.

De weg tot dit punt was niet doorsnee: ik ben afgestudeerd als ingenieur, maar door privé-omstandigheden ben ik even afstand van alles gaan nemen. Ik had alleen mijn bijbaantje bij Albert Heijn, want ja, ik moest toch iets verdienen. Dat heeft drie jaar geduurd. Ik heb in die tijd ook veel afgehouden, dat lag aan mij. Zelfs toen het met mij persoonlijk beter ging bleef ik kritisch. Ik wil direct met mensen te maken hebben; ik wil persoonlijk horen wat de visie en de doelstelling van mijn werkgever is. Dat vind ik echt belangrijk.

In het eerste gesprek met Stijn viel direct op dat we naar elkaar luisterden, bij veel van de voorgaande gesprekken had ik het idee dat ík alleen maar aan het luisteren was.

De jaren dat ik bij Albert Heijn heb gewerkt heb ik het eigenlijk heel leuk gehad, ik heb veel mensen leren kennen, leuke collega’s. Het is moeilijk, weet je, om dan de keuze te maken om iets anders te gaan doen, maar uiteindelijk is het een goeie keuze, want ik moet uiteindelijk voor mezelf verder gaan. Ik heb niet voor niets HBO gedaan, in ieder geval niet om uiteindelijk achter de kassa te gaan werken.

Ik werk al sinds 2006 bij de Albert Heijn, en tot februari naast mijn werk bij Ingenieurs-op-Zuid zelfs nog in de weekenden. Ik wilde eerst Ingenieurs-op-Zuid leren kennen, de mensen kennen. Als het niet goed was gegaan, dan had ik er ook financieel op terug kunnen vallen. Nu kan ik het afsluiten. Ik blijf contact met mijn oud-collega’s bij Albert Heijn houden. Ik woon nog steeds op Zuid en doe daar mijn boodschappen.

Het zelfstandig willen zijn komt voort uit mijn opvoeding: mijn vader vond het belangrijk dat wij gingen studeren; een beroep leerden dat we leuk vonden. Het is geen verplichting geweest, maar hij vond het wel heel belangrijk omdat hij die tijd en kans niet heeft gehad. Hij woonde in een dorp in Turkije en ze hadden thuis niet de tijd en het geld om te gaan studeren. Hij is op zijn 18de naar Nederland gekomen om te werken. Ikzelf woon nu weer bij mijn moeder, mijn vader is een aantal jaar geleden overleden.

Na die weg van vijf jaar niets met mijn studie te hebben gedaan, vind ik dat ik nu een superkans heb gekregen; ik ben goed terecht gekomen. Ik begin ook altijd vroeg “lekker fresh” hier aan mijn werk, ik vind het belangrijk om op tijd te komen. In mijn werk ben ik verder erg nieuwsgierig; ik wil begrijpen hoe dingen werken en wil ook zelf eigenlijk eerst weten waarover ik praat voordat ik me uitspreek. Ik probeer eerst te luisteren en dan antwoord te geven, misschien lijk ik daarom in het begin stil, maar ik wil gewoon weten waarover ik praat.

De diversiteit van Zuid zit ook in ons bedrijf, ik heb daar veel vertrouwen in. Culturen hebben hun verschillen en die zijn niet altijd direct te begrijpen voor anderen. Maar cultuur hoef je niet te verstoppen om mee te doen! Wat ik soms wel lastig vind is dat cultuur en geloof soms aan elkaar worden gekoppeld, maar dit zijn twee heel verschillende dingen. Ik vind het belangrijk dat mensen daar onderscheid tussen kunnen maken. Ik hoop dat ze later over Ingenieurs-op-Zuid zeggen: kijk nou, allemaal verschillende mensen, kijk hoe groot ze zijn geworden! En als we zo groot worden, wil ik er wel voor zorgen dat we elkaar blijven kennen. We hebben nu afgesproken dat we allemaal iedere vrijdag op kantoor zijn, dat moeten we vasthouden. Ingenieurs-op-Zuid moet blijven voelen als een soort van tweede thuis. Het huidige clubje zal wel speciaal voor me blijven, van muren slopen tot kantoren inrichten, we maken nu alles samen mee.

 
stijn van leeuwen
JAIRE SANTOS
 

Mijn naam is Jaire Santos,

Op 2 januari 2017 ben ik gestart bij Ingenieurs-op-Zuid.

Stijn heeft me verteld over zijn werkwijze en hoe Ingenieurs-op-Zuid is ontstaan. Dat heeft mij erg enthousiast gemaakt, omdat ik de mogelijkheid kijg om te groeien. Het gesprek met Harm, coach door Ingenieurs-op-Zuid, maakte ook indruk: hij prikt zó door je heen.

Maar belangrijker waren de verhalen van Eric Andrade: hij is zo enthousiast over het Ingenieurs-op-Zuid en omdat hij ook nog een goede vriend van mij is, dan moet het wel zo zijn.

Ik ben ooit in de techniek begonnen op de middelbare school, binnen de opleiding had ik verschillende keuze richtingen. Toen heb ik voor Bouwtechniek gekozen, dat leek me interessant. Destijds was het nog meer met de hand, timmeren, metselen etc. Vervolgens ben ik de opleiding meubelmaker gaan doen, die heb ik afgemaakt, maar het had niet mijn volledige interesse. En heb ik dit keer gekozen voor bouwkunde MBO niveau 4. Toen ik begon aan de opleiding bouwkunde, wist ik gelijk dat ontwerp de juiste richting was voor mij. Ik heb daar nooit spijt van gehad, ik vind het een mooi vak.

Ik heb mijn MBO Bouwkunde afgemaakt. Daarna was het lastig om een baan te vinden. Dat was in 2012. Sindsdien heb ik baantjes gehad als industrieel reiniger en als laatste bij Schmidt Zeevis als productiemedewerker in de ploegendienst: eigenlijk van alles en nog wat om mijn hoofd boven water te houden. En nu ben ik hier terechtgekomen. Ik vind het super om nu iets te gaan doen waarvoor ik ook geleerd heb.

Aan de andere kant: door al die baantjes die ik heb gehad krijg je toch wel levenservaring. Deze kans ga je dan meer waarderen. Als je een paar jaar ander werk hebt gedaan, staan de bedrijven niet te springen om je aan te nemen. Ik had me hier deels bij neergelegd, maar aan de andere kant geloofde ik dat zo’n kans nog op mijn pad zou komen en dat ik het dit keer anders zou aanpakken. Vaak dacht ik bij mezelf: mijn verhaal ga ik niet zo laten eindigen.

Achteraf sta je er dan van te kijken hoe snel de tijd gaat; je bent zo druk met werken en je boterham verdienen dat er zo ineens een paar jaar voorbij is. Het werk bij Schmidt Zeevis zal ik niet missen, de collega’s wel. Ik heb veel mooie persoonlijkheden leren kennen, dat is de belangrijkste waarde ervan.

“Hier ga ik starten als tekenaar/constructeur, mijn doel binnen mijn opleiding was me meer ontwikkelen richting ontwerp. Dus dat sluit mooi aan.”

 Mijn moeder is opgegroeid in Kaapverdië, mijn vader is opgegroeid in Senegal, maar is van oorsprong ook Kaapverdiaans. Mijn vakantie was ook daar, ik heb daar veel familie. Iedereen komt je daar opzoeken als je er bent, het lijkt net of je niet bent weggeweest. Hier hebben mensen vaak ook minder tijd en is iedereen bezig met zijn eigen leventje. Dat zorgt voor een afstand. Het een is niet beter dan het ander, maar het is wel anders. Mijn ouders zijn op jonge leeftijd naar Nederland (Rotterdam) geëmigreerd. Ik ben geboren en getogen in Rotterdam. Rotterdam is een multiculturele stad en dat zie ik terug in Ingenieurs-op-Zuid. Ik verwacht hier bij Ingenieurs-op-Zuid eindelijk weer te kunnen laten zien wat ik in huis heb als techneut, maar ook als persoon.

“Ik ga nooit vergeten waar ik vandaan kom, de afgelopen jaren hebben mij mentaal en sociaal sterker gemaakt. Met die bagage voel ik mij hier thuis.”

 
stijn van leeuwen
Op zoek naar karakters, kartrekkers en vrouwen die technisch hun mannetje staan
 

EDITIE 2016: NIEUWSPEPER 22
TEKST: CINDY MIRANDE
 

Stijn van Leeuwen: “Het interesseert ons niets waar je je culturele identiteit aan ontleent, als je je werk maar goed doet en iedereen in zijn waarde laat.”

Wie is Stijn van Leeuwen?

Stijn van Leeuwen bouwde in 10 jaar tijd een bloeiend ingenieursbureau op. Begonnen als zelfstandige biedt zijn bedrijf Rotterdam Engineering nu werk aan 60 medewerkers, van wie inmiddels zo’n 20 mede-eigenaar, en dat aantal is nog steeds aan het groeien.

“Ik ben geboren in het Havenziekenhuis en woonde samen met mijn ouders in een tijdelijke woning in Kralingen. Daarna werd ik ‘gedeporteerd’ naar Gouda. Dus na de middelbare school wist ik dan ook niet hoe snel ik weer terug moest naar Rotterdam.”

____________________________

“Wij doen aan gecontroleerde verwaarlozing. Nieuwe collega’s leren zo pijlsnel eigen verantwoordelijkheid te nemen en om te gaan met veel vrijheid.”

Op zoek naar karakters, kartrekkers en vrouwen die technisch hun mannetje staan

____________________________

Een bijzonder initiatief opent op 1 januari 2017 de deuren op Zuid: Ingenieurs op Zuid. Jongeren op Zuid met affiniteit voor techniej, met of zonder diploma, krijgen al werkend een opleiding in de technische dienstverlening. Want Rotterdam heeft veel behoefte aan technici, ingenieurs en technische dienstverleners. Met Ingenieurs op Zuid wil initiatiefnemer Stijn van Leeuwen technisch talent op Zuid een goede toekomst bieden: “Als je maar wilt aanpakken. Dan word je vanzelf een succes, mede-eigenaar of directeur van je eigen bedrijf.”

Samen met Mustapha Hammouchi, Eric Andrade en zo’n zeven andere collega’s gaat Stijn van Leeuwen de kar trekken. Ze betrekken vanaf 1 januari het pand tussen Meneba en AVR op de Doklaan. Het Havenbedrijf, de Gasunie en Eneco zijn al opdrachtgever, evenals LED XL, CEA Systems en de aannemers Lindeloof en Jac. Barendregt.

Stijn van Leeuwen: “We werken zonder enige subsidie. Steun krijgen we wel: opdrachtgevers die het gewoon een goed idee vinden en partners die meedoen op basis van een ‘uitgesteld verdienmodel’. Ik vroeg ze om ondersteuning om een beginnetje te kunnen maken, waarna ik ze marktconforme tarieven kan betalen. Er is zoveel vraag naar rechterhandjes in de techniek. Die jongeren verdienen in no time hun eigen salaris terug. Daarvoor moeten ze wel stevig aan de bak en inspelen op kansen. Ze moeten vooruit willen. Want we gooien ze meteen het diepe in.”

Afspiegeling van Rotterdam

 “In Rotterdam leven alle culturen door en met elkaar. Die diversiteit zag ik ook graag weerspiegeld op de werkvloer in het door mij opgerichte Rotterdam Engineering. Maar het viel tegen om dat echt voor elkaar te krijgen. Er lopen bij Rotterdam Engineering in verhouding toch meer hoogopgeleide kaaskoppen rond met daartussen een verdwaalde Nederlander van Marokkaanse of Kaapverdische komaf. Die zijn dan wel weer meteen mede-eigenaar en directeur van ons nieuwe initiatief op Zuid. Mustapha en Eric vervullen een voorbeeldfunctie. Ze laten zien dat je bij ons veel kunt bereiken, ongeacht je geloof, kleur of afkomst.

Achteraf gezien hadden we wat dat betreft bij Rotterdam Engineering met jongens en meiden van Zuid een andere start kunnen maken. Onze bedrijfsfilosofie is behoorlijk vooruitstrevend, daar moet je tegen kunnen. We verwachten dat je zelf verantwoordelijkheid neemt. Je krijgt veel vrijheid en niet iedereen kan daar goed mee omgaan. Dat hadden we wat strakker en harder kunnen aanpakken. Ikzelf heb niet iedereen kunnen meetrekken, daarin ligt mijn beperking. Van de jongeren zelf zijn er een hoop niet gewend aan zoveel vrijheid. Een flink aantal heeft al een stevige negatieve ervaring met echt heel veel solliciteren en dan niet aangenomen worden. Waardoor ze bij een volgend gesprek niet meer fris en positief overkomen, waardoor ze wéér niet worden aangenomen. En status en ego zijn soms echt een dingetje. Zo had ik een ingenieur rondlopen die door zijn familie op een voetstuk was gezet, en niet begreep dat hij bij ons gewoon met beide poten op de vloer moest beginnen. Zelfvertrouwen prima, maar je ego laat je maar lekker thuis. Hiërarchie past ons niet, we maken alleen onderscheid in specifieke kennis en ervaring.

Onze mentaliteit vergt wat van mensen. Hoe meer werkervaring ze hebben in een standaard directieve, top-down aangestuurde organisatie, hoe moeilijker ze zich kunnen aanpassen. Dat maakt het voor een jonkie zonder werkervaring weer makkelijker om bij ons uit de voeten te kunnen.”

Gezocht: jongeren met affiniteit voor techniek, met of zonder diploma

“We zijn op zoek naar karakters, kartrekkers en vrouwen die technisch hun mannetje staan. Vaklieden in wording die denken in oplossingen en dat weten over te brengen. Want reken maar dat communicatie belangrijk is in de techniek. Dat is de helft van het werk. Daarom selecteren we aan de poort op basis van IQ, EQ en karakter. Het eerste gesprek doe ik zelf. Het tweede gesprek doet onze seniorcoach, die ze test op intrinsieke motivatie.”

Karakters en kartrekkers

“Diploma’s interesseren ons niet. Ego en status al helemaal niet. We zijn een platte organisatie en hebben niks met hiërarchie. Dat botst met hoe de meeste jongens en meisjes zijn opgeleid en opgevoed. Velen zijn gewend om directief en negatief te worden benaderd. Dat is vaak de doodsteek voor hun intrinsieke motivatie. Het interesseert ons niets waar je je culturele identiteit aan ontleent, als je je werk maar goed doet en iedereen in zijn waarde laat.

“Als je laat zien dat je kwaliteit wilt leveren, kun je ook wel eens blunderen. Dat geeft niks, daar leer je alleen maar van. Sterker nog, fouten maken moet. Je hebt collega’s om je te corrigeren en verder te helpen. Zo leer je snel wat je sterke en zwakke punten zijn. Onbewust onbekwaam zijn is bij ons uit den boze. We doen aan gecontroleerde verwaarlozing, zo leer je mensen hun eigen verantwoordelijkheid te nemen en om te gaan met veel vrijheid. Wie geen hulp vraagt, loopt vast en dat signaleren we dan snel genoeg. Wie zijn trots opzij kan zetten, staat open om te leren en dan gaat er een wereld voor je open.”


Ingenieurs op Zuid: samen op eigen kracht

Stijn van Leeuwen: “Rotterdam heeft veel behoefte aan technici, ingenieurs en technische dienstverleners. Verse instroom is essentieel om het kennisniveau en vaardigheden op peil te houden die de stad en het havengebied nodig hebben. Rotterdam Zuid heeft deze potentie: terwijl Nederland vergrijst, verjongt Rotterdam Zuid. Zuid is een bak vol uitdagingen. Veel van die jongeren worden groot in een kansarm en niet-Nederlandstalig milieu. Een kind dat opgroeit in Rotterdam Zuid moet op eigen kracht en met zelfdiscipline een forse inhaalslag maken. Wij willen deze jongeren aanspreken op hun talent en verantwoordelijkheid en gaan werken aan hun ontwikkeling en toekomst. Met het opgedane zelfvertrouwen geven we ze een betere uitgangspositie.

“Met het initiatief willen we technisch talent op Zuid koppelen aan de vraag naar technische dienstverlening. Jonge schoolverlaters starten met tekentechnische en rekentechnische engineering, om daarmee geleidelijk te bouwen aan een gedegen basis. Zo worden ze klaargestoomd op het werk, want techniek onder de knie krijgen is een lange weg. Alleen in de loop der jaren doe je door te werken ervaring op. Learning by doing is de beste methode. Kennis en ervaring opdoen gaan hand in hand. Zo krijg je de mogelijkheid om snel te groeien, niet alleen op technisch inhoudelijk vlak, maar ook als persoon. We bouwen aan zelfvertrouwen en communicatieve, organisatorische en commerciële vaardigheden. Wie het goed doet, kan zelfs doorgroeien tot mede-eigenaar of een idee uitbouwen tot een eigen bedrijf.”

 
Ron van Gils
Fatma Altintas
 

Mijn naam is Fatma Altintas. Op het moment van schrijven werk ik bijna twee maanden bij Ingenieurs op Zuid (IOZ). Ik ben geboren en getogen in Groningen. Toen ik hier via een detacheringsbureau terechtkwam en met Stijn (directeur van IOZ) in gesprek ging zei hij:

"Nou, we hebben twee mogelijkheden, Rotterdam Engineering loopt heel goed, geen risico’s, maar we hebben ook Ingenieurs op Zuid, daar heb je wel risico’s. We zijn eigenlijk nieuw opgestart met mensen aannemen en opdrachten aannemen voor IOZ. Kies je voor IOZ dan neem je wel een risico, maar dan ben je wel een voorbeeld voor andere jonge mensen die in Rotterdam-Zuid wonen en minder kansen hebben op de arbeidsmarkt."

Die keuze was snel gemaakt. Ik haal pas voldoening uit mijn werk als het iets goeds oplevert en dan niet alleen puur in de vorm van een product, maar emotioneel in contact met anderen. Dat maakt mij echt gelukkig in mijn werk.

Het is begrijpelijk dat mensen tevreden zijn met een negen-tot-vijf-baan en een goed salaris, en niet verder kijken dan dat, maar in mijn ogen is dat tijdelijk, daarom mik ik op successen waar ik heel mijn leven lang trots op kan zijn.

Mensen helpen geeft mij voldoening. Daarom heb ik altijd vrijwilligerswerk gedaan naast mijn opleiding, zoals huiswerkbegeleiding geven aan scholieren of bij verschillende stichtingen helpen bij het empoweren van vrouwen die wel een opleiding hebben afgerond, maar geen baan konden vinden, bijvoorbeeld omdat ze veel tijd staken in hun gezin. Of gewoon omdat ze een hoofddoek droegen, dat komt helaas voor.

Ik heb gevochten voor wat ik tot nu toe heb bereikt. Ik heb als het ware het leven naar mij toe getrokken en mezelf niet uit het veld laten slaan. Zo kreeg ik in groep acht een veel lager advies dan mijn Cito-punten en cijfers waard waren. Ik begon dus lager, maar dat weerhield mij er niet van om keihard te knokken en uiteindelijk af te studeren als Ingenieur aan de Hanzehogeschool in Groningen.

Toen ik de richting van de bouw opging, werd me vaak voorgespiegeld dat ik niet helemaal doorsnee was, en als boodschap, die wellicht goedbedoeld was, kreeg ik te horen: "Je hebt niet alleen ouders met een andere afkomst, maar je bent ook een vrouw in de bouw, heb je dat wel door?"

''Ik vind het een verrijking voor IOZ dat ik ten eerste als vrouw hier zit, ten tweede als Turkse Nederlander en ten derde dat ik een hoofddoek draag.''

Het was dus niet de gemakkelijkste weg die ik heb afgelegd, maar ik heb altijd geweigerd de slachtofferrol aan te nemen. Dat is zo nutteloos. Onrecht komt overal voor en iedereen ervaart tegenslagen in het leven. De kunst is om onverminderd door te blijven gaan. Dat adviseer ik dan ook aan mensen om mij heen, kijk vooruit, werk hard voor je toekomst, blijf investeren in jezelf. Laat jezelf zien en durf te doen.

En dan kom ik hier bij IOZ, een nieuwe uitdaging! Het ging eigenlijk gelijk goed, ik kreeg mee dat het project waarmee ik startte binnen twee weken af moest en dat is gelukt. Veel van de dingen die ik hier doe hebben te maken met stadsverwarming. Ik heb de ambitie om meer een coördinerende rol op me te nemen, maar ik zal – denk ik – ook altijd blijven tekenen en construeren, ik vind dat leuk om te doen en ik vergeet de tijd als ik ermee bezig ben.

Het feit dat ik een hoofddoek draag maakt het niet anders voor mij, maar wellicht wel voor andere mensen, die zich misschien afvragen of ik bijvoorbeeld een open persoonlijkheid heb of niet. Natuurlijk hebben mensen vooroordelen, feit is dat iedereen ze heeft, bewust of onbewust. Maar je kunt daar zelf iets aan doen; je kunt verbazen door het tegendeel te bewijzen. Als dat lukt levert dat je vaak ook nog eens een gunfactor op. 

We dragen als IOZ nu al veel culturen in de organisatie. Ik hoop dat we over tien jaar enorm zijn gegroeid en tegelijkertijd ook op cultureel gebied zelfs nog rijker zijn dan we nu zijn. Diversiteit is een verrijking.

 

 
stijn van leeuwen
Eric Andrade
 

Mijn naam is Eric Andrade. Ik ben geboren in Kaapverdië en op mijn vijfde verhuisd naar Rotterdam, vervolgens naar Capelle aan den IJssel en toen op mezelf op Zuid. Kaapverdianen zijn over het algemeen technisch aangelegd, in ieder geval altijd arbeid met de handen. En ik was ook altijd bezig met mijn handen: tekenen vond ik heel leuk en ik wilde altijd astronaut of architect worden.

Toen ik ging werken werd mijn tijdelijke contract niet meer verlengd en stond ik op straat. Ik zou me nooit meer willen voelen zoals ik me toen voelde. Ik voelde me persoonlijk heel laag omdat ik een uitkering moest aanvragen. Je denkt: ik ben jong, sterk en niet de domste en dan moet je thuiszitten omdat niemand je wil hebben.

Via ‘Werk loont’ ben ik aan een baan geholpen. Hier ben ik klaargestoomd voor de volgende stap, bij Stijn met Ingenieurs-op-Zuid. Nu zit ik hier en het afgelopen jaar heb ik zoveel geleerd!

“Ik kom hier niet om voor Stijn (directeur Ingenieurs-op-Zuid) te werken. Ik kom hier om voor mezelf en om voor Ingenieurs-op-Zuid te werken, omdat ik geloof in het concept. Dát zorgt ervoor dat ik plezier heb in mijn werk.”

“Ik voel hier alle ruimte om te groeien en krijg zo bijvoorbeeld ook de kans om tijdens werktijd met nieuwe programma’s te leren werken. Op een gegeven moment zou ik graag mijn eigen bedrijf starten, Stijn helpt me daarbij. Dat betekent veel voor me, dat geeft mij het gevoel dat Stijn ook echt iets in mij ziet. Mijn ultieme droom is een eigen hotel op de Kaapverdische eilanden, om mijn familie daar in dienst te kunnen nemen. Er is daar (bijna)geen werk en als je werk kan creëren en op die manier mensen kunt helpen zou dat fantastisch zijn. Die droom is nog ver weg, maar past wel heel erg bij Ingenieurs-op-Zuid. Ingenieurs op Zuid hecht waarde aan mensen.”

 

 
stijn van leeuwen
Mustapha Hammouchi
 

Mijn naam is Mustapha Hammouchi. Na bijna 5 jaar Rotterdam Engineering maak ik nu de overstap naar Ingenieurs op Zuid. Ooit begonnen als tekenaar-constructeur, leerde ik de fijne kneepjes van het vak. Elastische delen, bochten, je leert overal mee werken. Ik werkte toen met een engineer die mijn tekeningen technisch doorrekende en een projectleider die de gesprekken voerde met de opdrachtgever. RE is een platte organisatie, zonder managers: bij ons ga je als tekenaar dan ook met je projectleider mee naar de klant of andere stakeholders binnen een project. Op een gegeven moment wilde ik meer en gaf ik bij Yvo, destijds mijn projectleider, aan: kan ik dit project (een kleine opdracht voor Nuon) niet zelfstandig doen? Dat kon en zo groei je binnen RE eigenlijk als vanzelf door. Die bedrijfsfilosofie van RE nemen we mee naar IOZ. 

“Bij IOZ wil ik de rol van projectleider verder waar gaan maken, ze hebben mij hier het gevoel gegeven dat ik dat kan.” 

Mijn eerste jaren hier bij RE was dat namelijk anders. Ik ben van mezelf onzeker en een beetje een teruggetrokken persoon. Het duurde even voordat ik ook hier loskwam. Belangrijk daarin was de coaching. We hebben hier coaching gehad van Harm, in die sessies ben ik een aantal keer mezelf tegengekomen. Zo deden we een casus voor Nuon, waarbij we in twee dagen resultaat moesten opleveren, ik was bij de start projectleider omdat ik de contactpersoon en de werkmethode tussen RE en Nuon goed kende. Gaandeweg gaf iemand uit de groep aan dat hij graag die rol op zich zou nemen, hij was wat uitbundiger en kreeg zo in de dezelfde ronde het projectleiderschap toegewezen. Ik liet dit toen gebeuren, met het idee: als hij dat graag wil, dan doen we het maar zo. Later in de evaluatie kwam ik daarop terug door aan te geven dat ik het gevoel had dat het projectleiderschap van me was afgenomen en werd de vraag gesteld: ‘Waarom heb je daar toen niets van gezegd?’ Op dat moment begon de coach erdoorheen te praten en zei ik: ‘Nou moet je effe stil zijn want nu ben ik aan het woord.’ Zowel Yvo als Harm schoten in de lach en zei Harm: ‘Kijk, zo wil ik het horen.’ Zo kwam het besef dat ik te vaak en te snel een stap terug deed, misschien wel omdat ik soms dacht dat ik het dan niet helemaal goed deed. Het gekke was: ik werd een heel ander persoon op mijn werk, het zat er wel, maar ik had tot dan toe moeite om het uit te dragen. Die onzekerheid zat eigenlijk altijd al in me, ook gedurende mijn studie, basis- en middelbare school. Mijn ouders zijn van Marokkaanse komaf, ik ben opgegroeid met veel familie om me heen: ooms, tantes, neven en nichten. Als ik kijk naar mijn familie dan zijn de meesten hoger opgeleid; ik zag die anderen altijd wel als voorbeeld. In die omgeving zeiden we alles tegen elkaar en trok je je aan de ander op. Dat gevoel vond ik terug bij RE en neem ik mee naar IOZ. Mede daarom zou ik tegen jong technisch talent op Zuid willen zeggen: 

“IOZ is niet alleen een kans, het is een eerlijke kans, maar je moet hem wel zelf pakken.” 

Toen ik afstudeerde heb ik eigenlijk vrij snel een baan gevonden, ik heb wel 300 brieven geschreven voordat ik Stijn (directeur RE en IOZ) tegen het lijf liep. Maar dat had ik ervoor over, ik had een papiertje gehaald en vervolgens wil je daar iets mee. Ik heb nu een huis kunnen kopen, deze baan geeft me zekerheid, ik kan kopen wat ik wil en doen wat ik leuk vind, maar minstens zo belangrijk: ik voel me hier goed omdat ik beoordeeld word op mijn persoonlijke kwaliteiten en het werk dat ik lever. Ik maak nu de overstap van RE naar IOZ omdat ik anderen dezelfde kans wil bieden die ik gehad heb. Weet tegelijkertijd dat je ervoor moet gaan, want je wordt hier op dezelfde manier in het diepe gegooid. 

 
stijn van leeuwen