Chengxi Huang

 
 
 

Mijn naam is Chengxi of voor de meesten Cheng, Mei 2017 ben ik gestart bij Ingenieurs-op- Zuid (IOZ). Ik ben geboren in China, op mijn 8ste ben ik naar Suriname geëmigreerd samen met mijn ouders en zus en op mijn 11de zijn we naar Nederland gekomen. Grote stappen als gezin, vooral mijn vader kon niet goed aarden. Hij wilde terug naar China, maar heeft daarmee gewacht tot mijn zus 18 werd. Mijn moeder heeft destijds te beslissing gemaakt om hier te blijven. Hoofdzakelijk omdat zij verwachtte dat het beter was voor mijn zus en mij.  

4 jaar geleden haalde ik mijn diploma bouwkunde. Vervolgens ging ik solliciteren midden in de crisis, ik had geen werkervaring. Die combinatie zorgde ervoor dat ik moeilijk aan de bak kwam. Toen ben ik via vrienden aan een baantje gekomen bij Shabu Shabu, een sushi restaurant. In het begin heb ik nog wel eens gekeken naar vacatures in de techniek, maar al snel verloor ik de hoop dat ik de stap terug nog ooit ging maken. In die 4 jaar is er in mijn persoonlijke leven veel veranderd. Ik ben getrouwd en we kregen een kind. Mijn vrouw komt uit dezelfde stad als waar ik geboren ben. Ik ken haar al 11 jaar. Zij woonde toen nog in China en voor een vrouw is het daar niet goed voor je aanzien als je een kind krijgt en je niet getrouwd bent. Vandaar dat we 2,5 jaar geleden in China getrouwd zijn.

"Dan heb je een kind gekregen, je bent getrouwd. Dan ga je nadenken."

Doorgroeien was bij Shabu Shabu niet echt mogelijk, in een half jaar heb je alles geleerd wat er te leren valt. In je eentje hou je dat wel vol, maar nu dacht ik, is dit wel wat ik wil? De economie trok weer wat aan en ik ging toch weer op zoek. Een aantal sporen liepen dood en toen bracht detacheringbureau Sement me in contact met Stijn. De sollicitatie was anders dan anderen. Ze waren vooral geïnteresseerd in wie ik was als persoon. Met name Harm, mede-directeur van IOZ, legde allerlei menselijke werksituaties voor en sloot ook af met de woorden “Jij bent een redelijk persoon Cheng, je mag komen werken”. Ik kreeg dus toch die kans. Bij het eerste project dacht ik, ze zullen me wel iets makkelijks geven om op te starten. Ik kwam er snel achter dat dit niet zo was en ik moest om ondersteuning gaan vragen bij mijn collega’s. Dit gaat expres zo, we willen hier geen robots! In het begin was die cultuuromslag wel even wennen. Ik heb met plezier bij Shabu Shabu gewerkt, maar ik voerde uit en mijn baas was altijd de bepalende factor.

"Hier bij IOZ wordt er ook direct naar jou geluisterd. Er is weinig tot geen hiërarchie en krijg je veel verantwoordelijkheid." 

We zijn met name bezig met stadsverwarming, ik had het werk makkelijker ingeschat, maar het is uitdagend werk. Je moet over veel factoren nadenken. Het werk heeft ook positieve invloed op mijn privé leven. Ik zie mijn kind vaker omdat ik niet meer in de avonden en nacht werk. In de weekenden en op feestdagen heb ik tijd voor gezin en familie. Mijn vrouw probeert zich nu ook in Nederland te vestigen, maar het is moeilijk voor haar om hier te wennen. Ze is nu voor een periode van 3 maanden terug.

Ik voel me thuis bij IOZ. Ik doe iets wat ik leuk vind en daardoor vliegt de tijd voorbij. De komende jaren wil ik zoveel mogelijk leren van leidingen, daar zit volgens mij veel toekomst in. In Nederland zijn veel zaken al goed geregeld, maar in veel landen hangt alles nog in de lucht. Daar liggen kansen. Het lijkt me ook mooi om later onder de naam van IOZ in andere landen projecten uit te voeren.  

 

 
Ron van Gils