Gözde Yigidim

 
 
 

Mijn naam is Gözde Yiğidim, ik werk sinds oktober 2016 bij Ingenieurs-op-Zuid.

De weg tot dit punt was niet doorsnee: ik ben afgestudeerd als ingenieur, maar door privé-omstandigheden ben ik even afstand van alles gaan nemen. Ik had alleen mijn bijbaantje bij Albert Heijn, want ja, ik moest toch iets verdienen. Dat heeft drie jaar geduurd. Ik heb in die tijd ook veel afgehouden, dat lag aan mij. Zelfs toen het met mij persoonlijk beter ging bleef ik kritisch. Ik wil direct met mensen te maken hebben; ik wil persoonlijk horen wat de visie en de doelstelling van mijn werkgever is. Dat vind ik echt belangrijk.

In het eerste gesprek met Stijn viel direct op dat we naar elkaar luisterden, bij veel van de voorgaande gesprekken had ik het idee dat ík alleen maar aan het luisteren was.

De jaren dat ik bij Albert Heijn heb gewerkt heb ik het eigenlijk heel leuk gehad, ik heb veel mensen leren kennen, leuke collega’s. Het is moeilijk, weet je, om dan de keuze te maken om iets anders te gaan doen, maar uiteindelijk is het een goeie keuze, want ik moet uiteindelijk voor mezelf verder gaan. Ik heb niet voor niets HBO gedaan, in ieder geval niet om uiteindelijk achter de kassa te gaan werken.

Ik werk al sinds 2006 bij de Albert Heijn, en tot februari naast mijn werk bij Ingenieurs-op-Zuid zelfs nog in de weekenden. Ik wilde eerst Ingenieurs-op-Zuid leren kennen, de mensen kennen. Als het niet goed was gegaan, dan had ik er ook financieel op terug kunnen vallen. Nu kan ik het afsluiten. Ik blijf contact met mijn oud-collega’s bij Albert Heijn houden. Ik woon nog steeds op Zuid en doe daar mijn boodschappen.

Het zelfstandig willen zijn komt voort uit mijn opvoeding: mijn vader vond het belangrijk dat wij gingen studeren; een beroep leerden dat we leuk vonden. Het is geen verplichting geweest, maar hij vond het wel heel belangrijk omdat hij die tijd en kans niet heeft gehad. Hij woonde in een dorp in Turkije en ze hadden thuis niet de tijd en het geld om te gaan studeren. Hij is op zijn 18de naar Nederland gekomen om te werken. Ikzelf woon nu weer bij mijn moeder, mijn vader is een aantal jaar geleden overleden.

Na die weg van vijf jaar niets met mijn studie te hebben gedaan, vind ik dat ik nu een superkans heb gekregen; ik ben goed terecht gekomen. Ik begin ook altijd vroeg “lekker fresh” hier aan mijn werk, ik vind het belangrijk om op tijd te komen. In mijn werk ben ik verder erg nieuwsgierig; ik wil begrijpen hoe dingen werken en wil ook zelf eigenlijk eerst weten waarover ik praat voordat ik me uitspreek. Ik probeer eerst te luisteren en dan antwoord te geven, misschien lijk ik daarom in het begin stil, maar ik wil gewoon weten waarover ik praat.

De diversiteit van Zuid zit ook in ons bedrijf, ik heb daar veel vertrouwen in. Culturen hebben hun verschillen en die zijn niet altijd direct te begrijpen voor anderen. Maar cultuur hoef je niet te verstoppen om mee te doen! Wat ik soms wel lastig vind is dat cultuur en geloof soms aan elkaar worden gekoppeld, maar dit zijn twee heel verschillende dingen. Ik vind het belangrijk dat mensen daar onderscheid tussen kunnen maken. Ik hoop dat ze later over Ingenieurs-op-Zuid zeggen: kijk nou, allemaal verschillende mensen, kijk hoe groot ze zijn geworden! En als we zo groot worden, wil ik er wel voor zorgen dat we elkaar blijven kennen. We hebben nu afgesproken dat we allemaal iedere vrijdag op kantoor zijn, dat moeten we vasthouden. Ingenieurs-op-Zuid moet blijven voelen als een soort van tweede thuis. Het huidige clubje zal wel speciaal voor me blijven, van muren slopen tot kantoren inrichten, we maken nu alles samen mee.

 
stijn van leeuwen