Othman Oufkir

 
 
 

Mijn naam is Othman, in maart 2017 ben ik begonnen bij Ingenieurs-op-Zuid (IOZ). Ik ben hier terechtgekomen via een goede vriend van mij met wie ik op de hogeschool heb gezeten, die weer bevriend is met Mustapha, mede-directeur IOZ, en die ik een beetje kende uit mijn studietijd.

Gezien mijn situatie en de weg die ik heb afgelegd had ik niet verwacht deze kans te krijgen.

Ik ben geboren in de Afrikaanderwijk in Rotterdam Zuid. Mijn ouders komen uit Marokko. Op school was ik een dagdromer, ik was creatief maar zat vaak meer in mijn hoofd dan in de realiteit. Gemotiveerd begon ik aan mijn studie Ruimtelijk Ordening en Planologie, maar in 2010 overleed mijn moeder. Ik wilde nog wel, maar de concentratie was er niet meer. Ik was afwezig tijdens de lessen. Je kunt je studie niet halen door je kunstmatig in te zetten, ik zat in een dip en heb daarom mijn studie in 2010 stil gezet.

In 2013 ben ik met een vergelijkbare, maar universitaire studie aan de slag gegaan. Deze studie heb ik ook niet afgerond, omdat ik het financieel niet redde. Een jaartje werken leek de juiste oplossing. Het begon met het assembleren van I-Phone’s, vervolgens in de tuinbouw, een tijdje grofvuil ophalen en daarna bezorgen bij de PostNL. Dit hele traject aan baantjes, dat anderhalf jaar duurde, heeft mij nederig gemaakt (en een ander perspectief gegeven over de term ‘laaggeschoold werk’). De kans om bij IOZ aan de slag te gaan heb ik met beide handen aangegrepen. De ervaringen van de afgelopen jaren hebben ervoor gezorgd dat ik mijn werk nu enorm waardeer.

Het is niet precies hetzelfde als wat ik tijdens mijn studie leerde. Bij mijn studie ging het om de wereld boven de grond. Ik zit nu onder het maaiveld, maar ik vind het echt leuk. Het concept waar IOZ mee werkt vormt je. Je wordt hier niet aan je handje vastgehouden. Je wordt meteen in het diepe gegooid, je moet zelf bij je collega’s te rade gaan en door ‘trial and error’ leer je in feite hoe het werkt. Als je dat aankan en je vind het leuk, dan pas je erbij.

“Wij als IOZ zijn een mix van verschillende culturen, maar we kijken niet naar de cultuur, we kijken naar de mens.”

IOZ is zo het ideale voorbeeld van een multiculturele organisatie, de samenleving in het klein. Ik voel me hier erg op mijn plek. Er is ruimte voor mij om te groeien en ik voel ook dat ik groei, als persoon en als professional. De organisatie zelf staat ook niet helemaal vast en ik kan en mag bijdragen aan de vorming daarvan. 

 
stijn van leeuwen